Ik heb vandaag de hele dag zitten werken. ’s Ochtends merkte ik dat de huid onder mijn gouden zegelring nog steeds wat geirriteerd was, net als de week ervoor. Toen had ik hem afgedaan en op mijn nachtkastje gelegd. Nadien toch weer aangedaan.

Daar ik al aan het werk was had ik de ring afgedaan en op het bureau gelegd, recht voor de iMac. Nadien ging ik even thee drinken met Yvonne. Ik had de ring aan mijn linker ringvinger gedaan, bij mijn trouwring, met de bedoeling de ring erna op te ruimen, en dus op mijn nachtkastje terug te leggen. Dat is echter het laatste wat ik me kan herinneren. Ik was te druk aan het werk of zo…

Ik baal er behoorlijk van. De ring moet in huis zijn, ben niet meer buiten geweest. En… de ring heeft een behoorlijke emotionele waarde voor me. Ik droeg de ring sinds mijn tiende verjaardag, toen ik hem van mijn ouders kreeg, dus inmiddels 51 jaar…

Ik heb besloten niet verder te zoeken. Of de ring komt eerdaags tevoorschijn, of hij blijft forever verborgen. Zou het geen teken zijn?