De afgelopen dagen was ik ongedurig, nou ja, zeg maar intern behoorlijk nerveus. Deze keer niet vanwege mijn werk-perikelen, maar omdat de eerste controle na het verwijderen van het plekje huidkanker op mijn linkerarm er aan zat te komen.

Slechte nachten dus, met gedachten, waarin ik mijn huidige werkgever zou moeten melden, dat ik toch niet beter zou zijn (met alle gevolgen voor het ontslagproces) en het vervolg van behandeling. Ik zag mezelf al zonder linkerarm door het leven gaan.

Waarom die gedachten, zou je zeggen. Tsja, ik had wat gegoogled op internet, zeg maar. Dat kan je dus beter maar laten.

Vanochtend ben ik dus met knikkende knieën op controle geweest bij dokter Vernooij. Alles is goed – er zijn geen rare plekjes gevonden en de lymfeklieren in mijn linker oksel zijn ook OK. Ze maakt zich om mij geen zorgen, dus hoef ik me ook geen zorgen om mezelf te maken.

Ergo terug naar de alledaagse bezigheben – gelukkig!