Gisteren heb ik op werk.nl mijn WW uitkering aangevraagd. Een exercitie, die ik tot nu toe nog nooit heb uitgevoerd, en waarvan ik verwacht had het never te hoeven doen.

Wie verwacht zoiets ook op zijn zestigste? Nou, ik in ieder geval niet… Dus per volgende week maandag zal ik een uitkeringstrekker zijn, aangezien ik per 1 mei geen werkgever meer hebben zal.

Toch blijf ik redelijk goede hoop houden, dat het een tijdelijke situatie zal zijn. Sinds mijn vorige bericht, waarin ik aangaf, dat ik op aanraden van een recruiter mijn cv en mijn LinkedIn profiel heb aangepast, heb ik wat meer echte sollicitatiegesprekken gehad en ontving ik niet enkel afwijzingen.

Tevens heeft er een oud-collega van me – van zo’n 20 tot 27 jaar geleden – contact met me opgenomen. Hij werkt nog steeds in mijn oude liefde, de automotive software branche en is er algemeen directeur. Hij denkt me mogelijk te kunnen helpen. Ik ben benieuwd – een oude liefde kan nooit kwaad, tenminste als het werk betreft.

Dus… we zullen zien waar het schip strandt. Geduld is een schone zaak, al ben ik wat ongeduldig van aard… Nu eerst wat steun trekken, tegen al mijn principes in, en kijken of hetgeen ik op mijn pad vond toch mijn bestemming blijkt te zijn.

Overigens: morgenochtend 10:00 weer een sollicitatiegesprek. Je moet de boel wel een beetje op gang houden, he. ;-)….