Inmiddels is het halverwege maart. Banen zijn er genoeg – dat kan ik je wel zeggen -, maar dat betekent nog niet, dat er ergens een match is gebeurd. Dat ik een werkgever, en een werkgever mij gevonden heeft.

Het is duidelijk, dat het tijd kost. Een kennis van me, van de FNV, zei al, dat het in haar praktijk regelmatig gebeurde, dat je een jaartje of 2 op de bank mag zitten. Een arbeidsmarktonderzoek gaf voor de door mij gewenste functie zeker een half jaar zoekwerk, alvorens weer werk te hebben.

Dus doe ik maar rustig aan. Niet desperaat reageren op elke job, die een beetje lijkt op wat ik wil – Service Manager -, maar enkel reageren, wanneer er een redelijke tot goede match lijkt te zijn.

Een interessante ontwikkeling wil ik je niet onthouden: ik werd afgelopen week benaderd via LinkedIn door een recruiter. Hij wilde weten wat ik nu precies deed, want hij dacht ergens een match te zien. Dus we hebben gebeld. De vermoedelijke match was er, maar hij adviseerde me om mijn cv te herschrijven, daar hij met mijn huidige cv niet bij zijn directeur aan durfde te komen. Dat ben ik dus gaan doen, met double check van onze Jos. Dus nog meer werk. Gisteren heb ik het gewijzigde cv met de recruiter gedeeld. En wat denk je? …. Ik ontving direct een uitnodiging voor een gesprek met zijn operationele directeur, voor volgende week!

We zullen zien hoe het laatste afloopt – blijkbaar moet er gewoon iets op je pad komen. Of je nu veel of weinig solliciteert….