Gezellig bij opa motor met zijn stoma

Vertwijfeling weg, in plaats daarvan vechtlust en een mogelijk nieuw begin

We zijn tweeeneenhalve week verder. De verbijstering heeft plaats gemaakt voor andere emoties, het springt nog een beetje alle kanten uit, maar ik probeer het een beetje te stroomlijnen:

Woede, verbittering, verraden, wrok, verdriet, twijfel, hoop, onzekerheid….

Maar uiteindelijk moet ik me positief gaan richten op onze toekomst, mijn toekomst. Maar dan anders, en mogelijk ergens zonder mijn huidige werkgever.

Het wordt een nieuw begin. Hoe weet ik nog niet, in mijn huidige vakgebied of niet, ook dat weet ik nog niet. Nieuwe ideeen, andere voorwaarden, een nieuwe missie, dat moge duidelijk zijn.

Eens kijken wat het wordt. Maar eerst maar eens de zaak bij mijn werkgever afronden. Mijn juriste bij de ARAG en ook die die me eerder geholpen heeft van de FNV, die zijn er klaar voor. Hopelijk hoeven de messen niet geslepen te worden, maar er zal het maximale uitgehaald moeten worden.

En ik neem mijn tijd om die toekomst in elkaar te zetten….

« »